De ochtend naar carnaval. Dat iedereen gewoon op tijd was mag in de krant. Luuk Molenveld kons zelfs op het laatste moment nog wakker worden gebeld door invalführer Nick Volwater om het vierde te versterken.
De meeste spelers waren ook speelfit. Alleen Jouke Elshof had wat last van de enkel, maar daar wist tactisch meesterbrein Nick wel wat op. ‘Als ze schoppen, dan moet je maar met Danny van plek ruilen. Die vangt de klappen wel op.’
KSV begon best goed aan de wedstrijd. Op de toendra annex knollentuin die we bij KSV het hoofdveld noemen wist het vierde de bal best aardig rond te laten gaan. Stan Gunnewick kwam er een paar keer gevaarlijk door, maar had het vizier niet scherp genoeg staan om de openingstreffer te forceren. Uiteindelijk moest de scheidsrechter KSV te hulp schieten met een strafschop toen Stan in de zestien werd neergelegd. Stan ging na ongeveer een half uur spelen zelf achter de bal staan en schoot onberispelijk raak. 1-0.
Daarmee was de ban gebroken en even later was het gastspeler Pim Elshof die op aangeven van Stan de 2-0 handig in de korte hoek wist te prikken.
Met 2-0 werd er ook gerust en KSV leek op een mooi resultaat af te stevenen. Er werden een paar wissels op de flanken doorgevoerd, maar de as bleef staan. Toch veranderde het spelbeeld volledig. Waar KSV in de eerste helft nog een beetje op de opbouw kon spelen, was die ruimte er na rust niet meer, waardoor ‘hotseknotsebegoniavoetbal’ misschien wel de beste term was voor het spel waarop het massaal toegestroomde publiek op werd getrakteerd. KSV kreeg een paar kansen, maar ook VIOS kreeg mogelijkheden. Zo groot dat laatste man Bas Tanck zich genoodzaakt zag om een doorgebroken speler naar de grond te werken, wat hij met een gele kaart en 10 minuten op de bank moest bekopen.
Sinds het spel al nergens naar leek, veranderde het feit dat KSV met 10 man speelde ook weinig aan de situatie. Geen van beide partijen kwam nog tot echt uitgespeelde kansen en de bal bleef tussen de linies heen en weer gaan tot de scheidsrechter het na 90 minuten wel mooi vond.
Daarmee wist KSV voor het eerst sinds november weer een keer te winnen en bovendien ‘de nul’ te houden.
‘Het spel was niet bepaald sprankelend inderdaad,’ analyseert Nick Volwater. ‘Maar uiteindelijk weten we het achterin dicht te houden en weten we gewoon op een zakelijke manier te winnen En je weet wat ze zeggen: een winnende trainer heeft altijd gelijk!’
Volgende week zijn we er even uit om (opnieuw) carnaval te vieren, de week erop halen we de uitwedstrijd tegen Longa ’30 13 in.