Vanmorgen verspeelde KSV 4 zijn kansen op het Herbstmeisterschaft. Uit tegen AD’69 werd de neutrale toeschouwer verwend met maarliefst 15 (!) doelpunten. Helaas voor Vragender werd het 9-6 in het voordeel van de Aaltense gastheren. De Vragenderse doelpunten kwamen van Stan Gunnewick (vijf maal) en Jouke Elshof.
Na het huzarenstukje van vorige week tegen Grol 12 zat KSV 4 in een goede flow – die ze graag zouden doortrekken tegen het altijd taaie AD’69. Het tweede elftal van de Aaltense club bleek een ontzettend jonge en fitte ploeg. De eerste klachten over competitievervalsing kwamen al op toen bij het betreden van het sportpark de eerste spelers van AD al met de warming-up bezig waren. ‘Meer dan een half uur opwarmen, daar zouden eigenlijk puntenstraffen op moeten staan,’ foeterde Yoeri Klein Avinck.
Na de warming-up bleek al snel dat dit geen makkelijke wedstrijd zou worden. AD’69 hield de linies kort op elkaar, waardoor KSV zich genoodzaakt zag om veel op de lange bal te spelen. Bij vlagen kon AD’69 op zijn beurt heel aardig voetballen. Met snelle, fitte jongens voorin konden de gastheren een paar keer gevaarlijk uitbreken. De Vragenderse defensie moest alle zeilen bijzetten om dat dicht te lopen. Er moest zo hard worden gewerkt dat Yoeri zelfs zijn hamstring verrekte bij een sprint. Of het aan de warming-up ligt, durven we niet te zeggen.
In ieder geval werd de corner die op deze blessure volgde vrij binnengekopt door AD’69, waarmee de score was geopend. En hoewel Stan Gunnewick snel de stand gelijk trok was het even later al 2-1 voor AD’69 toen opnieuw een corner vrij kon worden ingekopt. Er zijn scenario’s waar een set piece coach minder nachtmerries van krijgt…
Gelukkig was het opnieuw Stan Gunnewick die de stand gelijk trok met een individuele actie. Uit een schier onmogelijke hoek trok hij een halve flik-flak uit de kast om de bal binnen te krijgen. Een kleine disbalans bij de landing zorgde voor wat minpunten bij de jury, maar het doelpunt telde en de stand was weer gelijk. 2-2.
KSV aasde op meer en probeerde door hoog op het veld te staan, de tegenstander onder druk te zetten. Dat bleek een tactische misser, want door zo veel ruimte achter de verdediging te laten – kon AD’69 steeds haar snelle aanvallers diep sturen. Zo werden de 3-2, 4-2 en 5-2 allemaal via de doorgebroken man gemaakt. Zo was er voor rust dus al 7 keer gescoord en stond KSV 4 drie doelpunten achter.
In de kleedkamer werd vooral nagepraat over hoe makkelijk de tegendoelpunten werden weggegeven. Deze jongens konden zeker leuk voetballen, maar met gedisciplineerd verdedigen en verzorgd voetbal moest hier zeker nog een resultaat mogelijk zijn. Er werden wat snelle jongens bijgezet in de defensie en daarmee moest de pot dichtblijven terwijl voorin het gat met AD moest worden dichtgelopen.
Stan Gunnewick liet vlak na rust nog maar eens zien dat er hier met beleving en inzet veel te halen was. Hij ontbond zijn duivels in een weergaloze actie vanaf de zijlijn. Op kracht en snelheid zette hij de hele Aaltense defensie te kijk om vervolgens raak te schieten. Zo bracht hij de marge met de 5-3 weer op twee. Even later wist AD’69 alleen weer net zo makkelijk terug te slaan en was de marge weer drie. 6-3.
Toch bleef KSV strijden voor wat het waard was. Daarbij werd het geholpen door individuele fouten achterin bij AD’69. Stan werd onhandig neergehaald in de zestien en daardoor kon de scheidsrechter niet anders dan naar de stip wijzen. Stan ging zelf achter de bal staan en schoot beheerst binnen. 6-4. Even later schoot Jouke van afstand. De bal ketste via een Aaltens been in de hoek waar de keeper hem niet meer verwachtte en de stand was 6-5. Een Remontada van epische proporties leek in de maak. Ware het niet dat KSV 4 het vervolgens achterin weer helemaal weg gaf. Een snelle uitbraak van de Aaltenaren zorgde voor de 7-5, de 8-5 kwam via een knal van afstand en even later werd met een schitterende bal in de kruising de stand op 9-5 gebracht.
Met 9 doelpunten begon de coach van Aalten zelfs om dubbele cijfers te roepen, maar dat bleek nog net teveel gevraagd. Wel kreeg KSV nog een buitenkansje om het ernstig gekrenkte blazoen nog wat op te poetsen vanaf elf meter. Wederom was het Stan die in de zestien werd neergelegd en wederom was het Stan die zelf achter de bal ging staan. Waar zijn concullega Teun Lageschaar op pijnlijke wijze een pingel mistte bij KSV 3, verzaakte Stan niet. Hij koos deze keer de andere hoek, maar schoot even doortastend binnen. Het bleek vooral een doelpunt voor de statistieken, want niet veel later floot de scheidsrechter voor het laatst en maakte hij een einde aan een spektakelstuk waarin maarliefst 17 keer werd afgetrapt.
‘Je kan er wel 5 in leggen, maar als je het achterin zo makkelijk weggeeft – dan heeft het eigenlijk maar weinig zin,’ foeterde uitblinker Stan Gunnewick.
Daar sloot trainer Marijn Visser zich bij aan: ‘Zoveel fouten achterin, daar kun je niet tegenop voetballen. Dan kom je nog terug tot op één doelpunt, maar dan ontbreekt de beleving om het af te maken. Eeuwig zonde.’
Met deze nederlaag zijn KSV’s kansen om met de winterstop bovenaan te staan wel verkeken. FC Trias 6 lijkt Herbstmeister te worden en KSV moet het voorlopig stellen met een derde plaats op de ranglijst. Volgende week speelt KSV 4 nog één wedstrijd voor de winterstop tegen HMC’17 3. Er wordt om half 11 afgetrapt op Sportpark ‘De Bult’.